Sport to zdrowie” to popularny slogan, który zna każdy z nas. Uprawianie sportu to nie tylko dobra kondycja, dyscyplina czy spalanie nadmiaru energii, gdy skusiły nas kaloryczne przekąski – choć to oczywiście istotne zalety. Dlaczego więc – poza wymienionymi zaletami – wzbudzać w dziecku zainteresowanie do sportu? A najlepiej, do sportu, który możemy uprawiać wspólnie, całą rodziną? Również dlatego, że sport uczy dzieci takich wartości jak: współpraca i odpowiedzialność za partnera, wytrwałość w dążeniu do wybranego celu, a nawet pewność siebie i wiara we własne siły.

Szczególną rolę w życiu człowieka odgrywają zainteresowania. Autorzy Małego słownika psychologicznego twierdzą też, że zainteresowanie łączy się mocno z ogólną aktywnością poznawczą człowieka. Antonina Gurycka dodaje, że „zainteresowania dziecka bywają na ogół krótkotrwałe bądź na skutek pojawienia się innych bodźców uwaga przerzuca się z kolei na inne.”[1] Z dotychczasowych badań wynika, że zainteresowania dziecka kształtują się i rozwijają przede wszystkim dzięki rodzicom i innym osobom z bliskiego otoczenia społecznego.

Pamiętajmy o tym, drodzy rodzice, że dzieci wzorują się na nas. Wielokrotnie w ciągu dnia podpatrują, co robią bliskie dla nich osoby – czyli przede wszystkim Wy – i chcą je naśladować. Jeśli rodzic siedzi w domu przed TV, albo przed laptopem czy z komórką w ręku – to jak dziecko ma być zaciekawione sportem, albo innymi zabawami, skoro widzi, że rodzic nie poświęca aktywności fizycznej zbyt wiele uwagi? Tymczasem nie trzeba być czynnym sportowcem, aby odkryć w dziecku zainteresowanie sportem. Szczególnie, jeśli widzisz, że Twojego malucha rozpiera nadmiar energii, wszędzie go pełno, nie potrafi zbyt długo usiedzieć w jednym miejscu, wyraźnie demonstruje swoje znudzenie – warto spożytkować tę energię i ukierunkować ją na wspólne sportowe pasje.

Autor: Martyna Szatan, pedagog

 

 

 

 

 

 

[1] A. Gurecka.: Rozwój i kształtowanie zainteresowań.