Zarówno okres poniemowlęcy, jak i okres przedszkolny w życiu dziecka to wiele istotnych zmian i kolejne etapy szybkiego rozwoju motoryczności. Dziecko w tym okresie uczy się nie tylko wspinać, biegać czy rzucać przedmiotami, ale przede wszystkim uczy się kombinacji wielu zadań motorycznych.

Okres poniemowlęcy (drugi i trzeci rok życia) charakteryzuje się wielką zmianą w życiu dziecka. Dzięki przyjęciu postawy pionowej i rozpoczęciu swobodnego poruszania się, znacznie „powiększa się” świat każdego maluszka. Okres ten nazywany jest fazą przyswajania wielorakich form ruchowych. W tym okresie rozwojowym podstawową formą kontaktu jest wszelako rozumiana ZABAWA. Dziecko w ten sposób poznaje nowy świat i odkrywa swoją motoryczność. Naturalne jest więc, że biega, podskakuje, podnosi i popycha przedmioty bez większego celu. Pod koniec tego okresu dziecko wkracza w etap zabawy naśladowczej, natomiast pod koniec 3 roku życia dziecko coraz sprawniej chodzi, biega, powinno nawet swobodnie przeskakiwać przez niskie przedmioty.

Okres przedszkolny (3-7 lat) to szybki przyrost wielu cech doskonalących motoryczność człowieka. W tym okresie rozwija się i utrwala LATERALIZACJA. W wieku 4-5 lat dziecko potrafi już łączyć wiele czynności ruchowych w jeden akt np. bieg i skok. Około 5 roku życia następuje ZŁOTY OKRES MOTORYCZNOŚCI. Jest to apogeum motoryczne, w
związku z czym jest to też najlepszy moment na zapisanie dziecka na zajęcia ruchowe, takie jak basen, narty czy łyżwy. Okres przedszkolny charakteryzuje się tym, że dziecko potrzebuje stałego ruchu i ciągłych zmiennych. Ograniczenie pędu jest złe i sprzeczne z naturą i rozwojem. Dziecko w tym okresie pragnie bawić się w grupie, ma potrzebę zaspokajania głodu ruchu.

Jest to też dobry moment na wprowadzenie form rytmiczno- tanecznych.

Autor: Martyna Szatan, pedagog