AUTYZM to nie wyrok- nie zwlekajmy z diagnozą (ZM Specjaliści)

Autyzm powoduje, że tracę czasem poczucie własnego „ja” i jestem tak przytłoczona obecnością innych ludzi, że nie mogę odnaleźć samej siebie. Autyzm może też spowodować, że jestem tak całkowicie świadoma siebie, że świat obok mnie staje się zupełnie obojętny i znika.” [Donna Williams]

Dla każdego kochającego rodzica to wielki szok dowiedzieć się, że to właśnie nasze dziecko spotkało poważna choroba. Zapewne w takiej sytuacji tłoczą się myśli, zastanawiamy się – dlaczego my? Czy coś złego zrobiliśmy? Jeśli natomiast nasze dziecko jest zdrowe, niewykluczone, że na swojej drodze spotka kolegę bądź koleżankę, które zachowuje się nietypowo. Powodem tego zachowania mogą być zaburzenia ze spektrum autyzmu.

Drodzy rodzice jeśli opiekun/nauczyciel/pedagog bądź my sami zauważamy jakieś objawy/symptomy, niepokojące zachowania- NIE ZWLEKAJMY. Jeśli okaże się, że nasze dziecko choruje to odwlekając w czasie nie pomożemy mu. Szybko postawiona diagnoza, odpowiednio dobrana terapia mogą zdziałać dosłownie cuda. Nie pomagamy także naszemu dziecku posyłając je na siłę do publicznego przedszkola/szkoły gdzie nie ma wykwalifikowanej kadry ani warunków do pracy z takim dzieckiem.

Brak wczesnej interwencji może poważnie utrudnić/opóźnić lub zniekształcić, a nawet uniemożliwić dalszy rozwój dziecka. Doprowadza to także do utrwalania przez dziecko złych nawyków/zachowań, które w starszym wieku ciężej wyeliminować, co w konsekwencji prowadzi do opóźnienia w procesach terapii i edukacji.

Dla wszystkich, którzy chcą bliżej poznać temat, zrozumieć i zaakceptować inność osób z zaburzeniami, polecamy bajkę terapeutyczną Sówka Kamila (http://bajki-zasypianki.pl/bajka-autyzm/).

Autor: Martyna Szatan, pedagog

Zgodnie z wiedzą medyczną, autyzm i inne zaburzenia ze spektrum autyzmu istotnie są klasyfikowane jako stan, a nie choroba. Jednakże pewne zaburzenia zachowania, zaobserwowane przez rodziców przed postawieniem diagnozy, mogą sugerować im, że mają do czynienia z objawami jakiejś – nieznanej im jeszcze wówczas – jednostki chorobowej. Dlatego, jak piszemy w artykule: “jeśli opiekun/nauczyciel/pedagog bądź my sami zauważamy jakieś objawy/symptomy, niepokojące zachowania- NIE ZWLEKAJMY”. Zachowania, które możemy postrzegać początkowo jako niepokojące objawy sugerujące chorobę, po diagnozie mogą okazać się symptomami zaburzenia ze spektrum autyzmu. Którego wprawdzie nie wyleczymy, ale dzięki wczesnej interwencji pomożemy dziecku i całej rodzinie coraz lepiej funkcjonować w tej nowej sytuacji.