Koordynacja ręka- oko to zsynchronizowanie czynności ręki z tym,  co dostrzega wzrok. Dopasowanie sprawnych ruchów z bodźcem wysyłanym przez oko jest bardzo ważne w rozwoju poznawczym, społecznym, emocjonalnym, intelektualnym oraz ruchowym.

Dobra koordynacja ręka- oko jest niezbędna w codziennych czynnościach, takich jak samodzielne wykonywanie podstawowych czynności, pisanie, rysowanie lub ćwiczenia gimnastyczne. Rodzice intuicyjnie  ćwiczą koordynację wzrokowo- ruchową maluchów podczas zabaw, które pozytywnie wpływają na ogólny rozwój.

Symptomy zaburzeń koordynacji ręka- oko, można zauważyć już u niemowląt, które nie raczkują, mają trudności z  utrzymaniem równowagi podczas siedzenia, a później chodzenia. Powyżej roku dzieci z tymi zaburzeniami mają problemy w zabawach manipulacyjnych, nie lubią malować, nie potrafią rysować koła i prostych linii. Nie należy lekceważyć tych sygnałów, które często nasilają się w okresie przedszkolnym i szkolnym, co w konsekwencji może  prowadzić do zaburzeń emocjonalnych, wynikających z problemów w kontaktach z rówieśnikami. Terapia, jaką najczęściej poleca się, aby wyrównać braki to terapia integracji sensorycznej.

Warto mieć na uwadze również, że także u dzieci zdrowych rozwój ruchowy może przebiegać po prostu wolniej niż u równolatków.

Oto propozycja prostych zabaw , które pomogą w prawidłowym rozwoju koordynacji ręka- oko:

  • zabawa farbami – odciskanie śladów dłoni i stóp (uwaga! całkowicie normalne jest, że w pierwszym roku życia dziecko skupia się na czynności tylko przez chwilę)
  • zabawy z piłką, balonem, woreczkiem, bańkami mydlanymi- dzieci ćwiczą podrzucanie, łapanie, rzucanie
  • wszystkie masy plastyczne np.: ciastolina, piasek kinetyczny, które można ugniatać, wałkować i tworzyć różne kształty, wymaga to koncentracji i sprawnych ruchów,
  • układanie puzzli – uczy skupienia i kreatywności, spostrzegawczości, aktywuje obie półkule mózgowe  do logicznego myślenia,
  • zabawy sortownikami oraz budowanie z klocków, najlepiej drewnianych, których połączenie wymaga większego zaangażowania niż np.: klocków Lego,
  • wspólne gotowanie, pieczenie- dziecko miesza, ugniata, przesypuje produkty,
  • samodzielne spożywanie posiłków i ubieranie się też wymaga koordynacji ręka- oko np.: podczas zapinania guzików,
  • pokazywanie do piosenek części ciała uczy orientacji w schemacie własnego ciała oraz pokazywanie gdzie znajduje się dany przedmiot- orientacja w przestrzeni(pod, nad, góra, dół),
  • ćwiczenia, w których należy połączyć kropki, rysowanie po śladzie, szablony i malowanie w konturach.

W życiu dorosłym prawidłowo rozwinięta „koordynacja ręka- oko” pozytywnie wpływa  na sprawne pisanie na klawiaturze, prowadzenie samochodu czy też uprawianie  sportu np.: piłka siatkowa, tenis.

Autor: mgr Monika Łukawska